//

Het project

In augustus 2007 viert mijn moeder haar 87ste verjaardag. Mijn broer Johan (1949) en ik (1950) trakteren haar en de rest van de familie op een rondvaart door de Middelburgse wateren. Maar niet zo maar een rondvaart. Met de baas van Rondvaart Middelburg, Roland van Banning, komen we overeen dat Johan en ik ‘Het Verhaal’ doen.

We hadden al lang gezien dat de route van de rondvaart dat deel van Middelburg aandoet, waar wij in de Jaren ’50 onze jeugd hebben gesleten. Over die grachten en kaden en belendende straten wisten we uit ervaring veel te vertellen. We wilden onze moeder en de rest van de familie een tocht vol nostalgie bezorgen.

Zowel Johan als ik hebben ter voorbereiding nogal wat ‘echte Middelburgers’ benaderd om ons verhaal te checken en uit te breiden. Dat leverde een arsenaal op aan feiten en sterke verhalen over het leven en werken in het Middelburg van onze jeugd. Het gebied dat we vanaf nu aanduiden als de Middelburgse Grachtengordel. Dat klinkt wat ‘Randstedelijk’. In volle nederigheid constateer ik dat Middelburg feitelijk nog steeds een groot dorp is.

Na de zeer geslaagde verjaardag van onze moeder worden wij en de Rondvaart Middelburg bestookt met het verzoek van allerlei stadsgenoten, ‘die er van gehoord hebben ’, of wij deze speciale rondvaart ook voor derden willen organiseren. Inmiddels hebben wij de afgelopen jaren tientallen van deze nostalgische rondvaarten georganiseerd, hebben we van passagiers zoveel aanvullende gegevens en verhalen gekregen, zodat we overlopen van informatie. Dat alles hebben we bewaard, want weggooien kan altijd nog.

Na onze rondvaarten in juni 2011 heb ik het plan opgevat om er een boek over te schrijven. In het Zeeuws Archief ben ik op zoek gegaan naar alle namen van de mensen die woonden en werkten in de genoemde grachtengordel. Ik probeer zoveel mogelijk  deze personen of  hun familie op te sporen en te benader ze om hun verhaal te horen en verzoek ze fotomateriaal beschikbaar te stellen. De respons is tot nu toe overweldigend. Omdat ik denk dat ik lang niet alles in een boek kan verwerken, zet ik het eerst maar eens op een site. Een site waarop iedereen zich kan informeren, zich nostalgisch kan laten kietelen, kan reageren en aanvullende informatie kan leveren.

Over het leven en werken van Middelburgers in de periode van 1950 tot 1960 in,aan en op:

  • Achter de Houttuinen
  • Achtersingel
  • Baanstraat
  • Beenhouwerssingel
  • Bellinkstraat
  • Bierkaai
  • Blauwedijk
  • Dam
  • Dokstraat
  • Domburgse Schuitvlot
  • Dwarskaai
  • Brakstraat
  • Eigenhaardstraat
  • Goese Korenmarkt
  • Havendijk
  • Herenstraat
  • Hoogstraat
  • Houtkaai
  • Kanaalweg
  • Kinderdijk
  • Kousteense dijk
  • Kuiperspoort
  • Londense Kaai
  • Loskade
  • Nieuwe Haven
  • Nieuwepoortstraat
  • Nieuwstraat
  • Oude Werfstraat
  • Papenstraat
  • Pottenbakkerssingel
  • Punt
  • Roosterstraat
  • Rotterdamse Kaai
  • RouaanseKaai
  • Schoorsteenvegerssingel
  • Schudebeursstraat
  • Schuitvlotstraat
  • Segeersstraat
  • Sint Janstraat
  • Stadsschuur
  • Teerpakhuizenstraat
  • Turfkaai
  • Vlissings Wagenplein
  • Vlissingse straat
  • Winterstraat
  • Zandstraat

Jan-Willem Antheunisse

Sinds eind jaren ’80 houdt Jan-Willem Antheunisse zich intensief bezig met het verleden van zijn stad en zijn provincie. Als medewerker van de toenmalige Stichting Cinema Middelburg is hij bezorgd over het vele 8mm-filmmateriaal dat door de opkomst van de videocamera in die tijd in de vuilnisbak dreigt terecht te komen. Tussen al die familiekiekjes zit er heel veel beeldmateriaal dat iets vertelt over de geschiedenis van de omgeving waainr de films zijn opgenomen.

Als in oktober 1997 Omroep Zeeland begint met het verzorgen van regionale televisie vormen de verzamelde filmpjes de bron voor een cultuur-historisch televisieprogramma dat tot op de dag van vandaag luistert naar de naam ‘Trugkieke’. Het zal uitgroeien tot het langst lopende en populairste programma van Omroep Zeeland.

Jan-Willem:
Contacten met de kijkers en publicaties over dit soort tv-programma’s hebben mij geleerd dat de populariteit ervan te danken is aan het feit dat de beelden de nostalgische gevoelens van de kijker kietelen. Het gaat over vroeger, toen de kijker nog  jong was, de wereld overzichtelijk en onbezorgd was. Hetzelfde effect heeft de rondvaart en de verhalen die wij aan de passagiers vertellen. We ervaren onderweg golven van herkenning.
Hoog tijd om via deze site zo veel mogelijk mensen mee te laten genieten!